امروز شنبه ۹ فروردین ۱۳۹۹ ساعت ۲۲:۴۳

این روزها مهم‌ترین توصیه‌های متخصصان بهداشتی در سراسر جهان بر اساس قرنطینه یا محدود کردن تماس میان افراد جامعه بنا شده است تا بلکه از این طریق بتوانند سرعت شیوع ویروس را محدود کنند. البته کاملاً مسلم است هیچ‌کسی انتظار ندارد این استراتژی بتواند ویروس را به کلی از میان بردارد. بلکه تنها امیدوارند سرعت شیوع را به‌گونه‌ای کنترل کنند که ویروس خودش در گذر زمان از میان رفته یا ضعیف شود. برخی از متخصصان معتقدند این ویروس احتمالاً در آب‌وهوای گرم خواهد مرد و اگر بتوانند سرعت شیوع آن را تا فصل گرما کند کنند و بار تحمیلی از روی دوش بیمارستان‌ها کم شود، متخصصان خواهند توانست تا آن زمان فکری به حال ساخت واکسن کرده و یا درمان مؤثرتری برای این ویروس پیدا کنند. بنابراین بر اساس آنچه نوشتم که به نظر هم می‌رسد واقعیت امر باشد، استراتژی مشخصی که هدفی مسلم و معین داشته باشد در میان نیست و همه‌چیز بر اساس امید، گمانه‌زنی، شانس و تقدیر بناشده است. آنچه کاملاً می‌دانیم این است که دولت‌های جهان، از فرط ترس، برای مبارزه با این ویروس به هر سایه‌ای شلیک می‌کنند. فکر می‌کنند احتمال فردا بهتر از امروز است و هفته آینده بهتر از این هفته و بدون اینکه نقشه راه مضخصی داشته باشند، تنها به گذر زمان می‌اندیشند.

البته در حال حاضر طرح منطقی‌تری نیز وجود ندارد اما باید این واقعیت را هم پذیرفت که طرح موجود نیز هزینه‌های اقتصادی بسیار زیادی دارد و زنجیره تأمین را در سراسر جهان با مشکل مواجه می‌کند. مردم سراسر جهان برای اینکه به زندگی‌شان ادامه دهند نیاز به کالاهایی دارند که ممکن است هزاران کیلومتر دورتر از محل زندگی‌شان تولیدشده باشد و برای رسیدن به دستشان باید به وسیله شبکه بین‌المللی حمل و نقل جابه‌جا شوند.

آیا همین حالا که در حال خواندن این متن هستید می‌دانید میزان واردات کالای ایران در طول همین یک‌ماهه گذشته چقدر بوده است و به دلیل اختلال در شبکه بین‌المللی حمل و نقل تا چه اندازه کاهش یافته است؟ آیا می‌دانید صادرات و واردات در سراسر جهان با مشکل جدی مواجه شده است؟ چرا؟ چون به زنجیره تأمین کالا ضربه وارد شده است. معنایش این است که اگر همین طرح‌های مبتنی بر دوری‌گزینی اجتماعی و قرنطینه و بستن مرزها ادامه یابد، ممکن است مردم جهان در ماه‌های آینده نتوانند کالاهای مورد نیاز خود را به دست آوردند. اگر از این منظر به قضیه نگاه کنید دیگر مردم آمریکا و یا برخی کشورهای اروپایی را به این خاطر که به سوپرمارکت‌ها هجوم برده‌اند، مسخره نخواهید کرد. این کشورها در مرکزیت عبور و مرور و مراودات و روابط گسترده با دیگر کشورها قرار دارند. آنها ماهیت ارتباط را درک کرده‌اند و وقتی‌که این ارتباط دچار اختلال شد، خطرش را بیشتر از ما احساس می‌کنند. باید بپذیریم که ما در کشوری زندگی می‌کنیم که در سال‌های اخیر در کوران مراودات جهانی و ارتباطات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، تجاری و بازرگانی جهانی کمرنگ بوده‌ایم. بنابراین بدیهی است که خیلی متوجه خطر اختلال این ارتباط نشویم. مردم اروپا و آمریکا می‌فهمند که زنجیرهای این ارتباط دانه به دانه در حال از هم گسستن است و نتیجه دهشتناکش را نیز بهتر درک می‌کنند.

ماجرا خیلی ساده است؛ نوع بشر برای زنده ماندن به سه زنجیره تأمین، نیاز مبرم دارد؛ غذا، مواد دارویی بهداشتی و انرژی. نیاز بشر به غذا کاملاً بدیهی است. نیاز بشر به دارو هم بسیار مبرم و ضروری است. یک‌ لحظه با خود فکر کنید اگر وضعیت جهان به همین شکل ادامه یابد و خطوط هوایی و حمل‌ونقل بین‌المللی همچنان مختل یا متوقف باشند، مردم کشورهای جهان نخواهند توانست به‌موقع به نیازهای ضروری دارویی خود دست یابند و درنتیجه جهان باید منتظر این باشد که آمار مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های دیگر از آمار تلفات ویروس کرونا هم پیشی بگیرد. از سوی دیگر انرژی مثل خون در رگ جامعه بشری است. یخچال‌های خانه من و شما به جریان برق نیاز دارد تا من و شما بتوانیم غذا بخوریم و یا داروهایمان را در آن نگهداری کنیم. و این نیروگا‌ه‌های تولید برق به شبکه حمل و نقل نیاز دارند تا سوخت خود را تامین‌کنند. ما به برق نیاز داریم چون باید اطلاعات را از جایی کسب کنیم. بنزین باید در تانکرها به جایگاه‌های سوخت حمل شوند تا کامیون‌ها بتوانند بنزین بزنند و غذای و داروی مورد نیاز من و شما را حمل کرده و توزیع کنند. آنچه ذکر شد تنها بخش خیلی کوچکی از زنجیره تأمین است. حال فرض کنید که ما در همین شرایطی که ذکر شد باید دوری‌گزینی اجتماعی را ادامه دهیم و منتظر بمانیم که یا هوا گرم‌تر شود یا دارویی برای درمان این ویروس کشف شود. در حالیکه زمان معینی هم برای پایان این انتظار اعلام نشده است.

نکته مهم دیگر این است که اگر وضع همینطور ادامه یابد با افزایش تقاضا مردمی که خانه مانده‌اند، حتی فروشگاه‌های آنلاین هم نخواهند توانست از پس تأمین کالای مورد نیاز مردم برآیند. شرکت آمازون روز گذشته اعلام کرده قصد دارد ۱۰۰ هزار نفر را به خدمت بگیرد. ظاهراً جف بروس، مالک آمازون دریافته که طی هفته‌های آینده درخواست‌های آنلاین مردم برای مواد غذایی و انواع اقسام کالاهای دیگر افزایش خواهد یافت. حال تصورش را بکنید که این ۳۰۰ میلیونی نفری که در ۵ کشور اروپایی در قرنطینه قرارگرفته‌اند نیازهایی دارند و از آنجایی که نمی‌توانند بیرون بروند مجبورند با شرکت‌های نظیر آمازون تماس بگیرند. اما همین حالا هم آمازون زمان تحویل را برای یک هفته تا ده روز بعد از خرید اعلام می‌کند. چرا؟ چون تقاضا بیش ‌از اندازه زیاد است. از سوی دیگر انبارها هم آن‌قدر آذوقه ندارند که بتوانند این افزایش تقاضای عظیم را پاسخگو باشند. چرا؟ چون کامیون‌های حمل بنزین کار نمی‌کنند تا بنزین را به جایگاه‌ها سوخت ببرند تا کامیون‌های حمل مواد غذایی بتوانند بنزین بزنند و غذای من و شمارا حمل کنند و انبارها را پر کنند.

اما مشکل کجاست؟ مشکل این است که این زنجیره عظیم مواد غذایی (که من تنها بخشی از آن را نوشتم) و دوری‌گزینی اجتماعی یا قرنطینه، کاملاً ضد هم عمل می‌کنند. مهم نیست که انبارها تا چه اندازه اتوماسیون داشته باشند. بازهم به نیروی انسانی نیاز است. در همه مراحل این زنجیره غذایی به نیروی انسانی نیاز است. کامیون‌ها باید راننده داشته باشند. انبارها باید سازمان‌دهنده داشته باشند. و در تمامی مراحل تأمین و توزیع، این مواد غذایی توسط افراد لمس می‌شوند. سخن این نیست که قرنطینه مؤثر نیست، بلکه سخن این است که قرنطینه (در خصوص این ویروس خاص) درواقع بر ضد اصولی عمل می‌کند که آمده از آن دفاع کند!

بیایید دو روی سکه را ببینیم. نخست اینکه قرنطینه کامل به نظر غیرممکن است و دوم اینکه هر چقدر قرنطینه شدیدتر باشد، فشار بیشتری بر زنجیره تأمینی که حافظ زندگی مردم است اعمال می‌شود. مسئله خیلی ساده است. این زنجیره به نیروی انسانی نیاز دارد و نیروی انسانی نمی‌توانند از تماس باهم خودداری کنند. برخی از کشورها نیز که نوعی از قرنطینه را اعمال کرده‌اند نخواهند توانست در دراز مدت به این شیوه ادامه دهند. چه اینکه قرنطینه در دراز مدت بسیار هزینه‌بر است و حتی کشورهای ثروتمند هم نخواهند توانست در پس پرداخت هزینه‌های قرنطینه طولانی‌مدت برآیند. به نظر می‌رسد تنها راه‌حل در شرایط فعلی این است که افراد بشر تا آنجا که ممکن است سبک زندگی خود را براساس واقعیت وجود ویروسی به نام کرونا تغییر دهند تا خود را ایمن کنند.

اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
اشتراک گذاری در twitter
توئیتر
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در whatsapp
واتساپ
اشتراک گذاری در linkedin
لینکدین
در همین رابطه بخوانید:

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اشتراک گذاری در print
چاپ

لینک کوتاه: http://shahrvanddaily.ir/16781

228
پربازدیدهای هفته
آخرین مطالب