صفحه ویژه کرونا
آخرین آمار، مطالب و خبرهای مربوط به ویروس کرونا
آخرین اخبار
کل مبتلایان0
مبتلایان جدید0
کل جان‌باختگان0
جان‌باختگان جدید0
امروز پنجشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ ساعت ۰۲:۱۰
عکس: نسیم اعتمادی - شهروند
چهاردهم تیرماه ‏٦٤ سال پیش نخستین خط رسمی اتوبوسرانی شهری در تهران راه‌افتاد
چهاردهم تیرماه ‏٦٤ سال پیش نخستین خط رسمی اتوبوسرانی شهری در تهران راه‌افتاد
| ابراهیم کاظم‌لو: «رانندگان ما خیلی نجیب‌اند، گاهی زندگی خیلی فشار ‏می‌آورد که صدای آنها هم بلند می‌شود، وگرنه همیشه عادت کردند که در سکوت کار کنند. ما می‌فهمیم که تحریم و تورم ‏است، اما قسط بانک و قسط خانه و شکم که این چیزها را نمی‌فهمد»

ابراهیم کاظم‌لو: «رانندگان ما خیلی نجیب‌اند، گاهی زندگی خیلی فشار ‏می‌آورد که صدای آنها هم بلند می‌شود، وگرنه همیشه عادت کردند که در سکوت کار کنند. ما می‌فهمیم که تحریم و تورم ‏است، اما قسط بانک و قسط خانه و شکم که این چیزها را نمی‌فهمد»

اتوبوس‌های داخل شهری حدود ١٠٠ سال قبل به ایران آمدند اما تا دهه ٣٠ نظم و ترتیبی برای ‏رفت‌وآمد اتوبوس‌ها و کرایه‌ها نبود. مالکان خصوصی اتوبوس‌ها هر طور که می‌خواستند به مسافران خدمات ‏می‌دادند. اتوبوس‌های کثیف، رفتار نامناسب راننده با مسافر و تعداد کم اتوبوس‌ها مردم را ناراضی کرده بود. سایت شرکت واحد اتوبوسرانی در تاریخچه خود درباره آن روزها نوشته است: «‏‎از مسافران پول را به صورت نقدی ‏یک قران اخذ می‌کردند که خرد کردن هر قران نیز بسیا زمان‌بر بود. صاحبان این اتوبوس‌ها در مورد مسافرها و ‏تکمیل ظرفیت اتوبوس‌های خود با یکدیگر رقابت سرعت را اجرا می‌کردند که غالبا باعث مشاجره، درگیری یا ‏در بدترین حالت منجر به تصادف می‌شد. اتوبوس‌های مشغول به فعالیت اکثرا فرسوده بودند و در حین ‏فعالیت دچار انواع خرابی‌های مختلف می‌شدند که منجر به سرگردانی مردم در میانه راه می‌شد.»‏

نمایندگان مجلس شورای ملی چند سال در مجلس برای ساماندهی وضعیت اتوبوس‌ها بحث کردند و از ‏نابسامانی خطوط اتوبوسرانی شکایت کردند. یکی از بحث‌ها زمان تشکیل شرکت اتوبوسرانی بود که با نظم ‏دادن به خطوط جابه‌جایی مسافر ارتباط پیدا می‌کرد. عده‌ای موافق بودند که فقط یک شرکت تأسیس شود و ‏شهرداری آن را اداره کند و عده‌ای می‌گفتند پس سرنوشت مالکان خصوصی اتوبوس‌ها چه می‌شود.‏‎ سال ١٣٣١ یکی از نمایندگان مجلس گفته است: «وضع اتوبوسرانی را هیچکدام اختلاف نداریم که بسیار ‏بد است و از اینکه باید شرکت تشکیل شود یا شرکت‌ها هیچ‌کدام با هم اختلاف نداریم. تمام معتقدند که ‏شرکت لازم است، بعضی چند شرکت و بعضی یک شرکت. موضوع چند شرکت یک عیب اساسی دارد. این ‏عیب اساسی این است که اولا بعضی از خطوط مشتریش تنظیم ساعات کارش به‌مراتب بیش از سایر خطوط ‏است، اگر بنا شود شرکت‌های مختلف درست بشود به‌طور مستقیم بعضی شرکت‌ها در یک وضعیت و اولویت ‏خاص قرار می‌گیرند و بعضی شرکت‌ها در یک وضعیت سخت‌تر و مشکل‌تر و مطلبی که مهم‌تر از این است این ‏نکته ‌است که شهرداری یک عده خطوط اتوبوسرانی معین نمی‌تواند باشد، هر روز باید خطوط جدید ‏ایجاد کرد و خطوط جدید ضرر دارد آن‌وقت تشکیل خطوط جدید در حقیقت دچار اشکالات عدیده و ‏نظم و ترتیب خطوط هم دچار اشکالات می‌شود. شرکت‌های متعدد دارای عیب دیگری است و آن این است ‏آقایان فرض بفرمایید خطی که باید از بازار برود به فلان نقطه شهر در ساعات حوالی ظهر به علت اینکه ‏بسیاری از مردم برای خرید به بازار رفته‌اند و مراجعت می‌کنند خیلی جمعیت دارد و عده‌ای دیگر از خطوط ‏هستند که تقریبا در آن ساعت مشتری ندارند. وقتی که شرکت‌ها ازهم جدا باشند تعداد اتوبوس‌هایی که باید ‏در خدمت یک خط مهیا باشد برای اینکه رفع احتیاجات بکند بایستی به‌مراتب بیشتر باشد ولی وقتی تمام این ‏دستگاه یک شرکت باشد که یک ساعت این خط زیادتر اتوبوس می‌خواهد و یک ساعت آن خط اینها را زیاد و ‏کم می‌کند و ضرر نمی‌کند در حالی‌که اگر غیراز این باشد خطوطی استفاده و خطوطی ضرر می‌کند.»‏

نماینده دیگری در همان جلسه گفته بود: «دادن امتیاز به یک شرکت اتوبوسرانی البته لازم است به جهت ‏اینکه مجموع اتوبوسرانی باید در نظرگرفته بشود و از مجموعش مردم استفاده بکنند یعنی در جاهایی که ‏جمعیت زیاد و خط کوتاه است توأم بشود با جاهایی که جمعیت کم است و خط کوتاه نیست، اتوبوس ‏دایر بشود تا همه مردم از نعمت اتوبوسرانی بهره‌مند بشود به این جهت مجبور بودیم که نظر واحد بدین ‏انحصار بدهیم ولی انحصاردادن در یک امری که محتاج روزانه مردم است به دست یک شرکت واحد خصوصی ‏البته این مصلحت نیست یعنی چاره‌ای جز این نیست که در دست دولت و البته به طریق اولی در دست ‏شهرداری قانونی باشد.»‏ بر اساس اطلاعات تاریخچه شرکت واحد اتوبوسرانی از پانزدهم دی ماه سال ١٣٣٢ در سرویس‌های اتوبوسرانی ‏داخل شهر بلیت‌‌های ژتونی یا همان پولک فلزی استفاده شد. باجه‌های مخصوص فروش بلیت هم از همین ‏دوران به خیابان‌ها آمدند. فروردین ۱۳۳۵ نخستین شرکت سهامی اتوبوسرانی عمومی کشور ایران با ادغام ‏شرکت‌های اتوبوسرانی خصوصی در شهر تهران با نام «شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه» تأسیس شد. ‏اتوبوس‌ها نو شدند و شرایط کمی سامان پیدا کرد. اما تا چهاردهم تیر ١٣٣۵ طول کشید که نخستین خط رسمی ‏اتوبوسرانی تهران راه بیفتد. راه‌اندازی این خط می‌توانست مشکل بی‌نظمی‌های قدیمی رفت‌وآمد اتوبوس‌ها و ‏زمان رسیدن به ایستگاه‌‌ها را حل کند. اطلاعات تاریخچه اتوبوسرانی می‌گوید زمانی که نخستین خط اتوبوسرانی ‏تهران راه‌اندازی شد، حمل‌و‌نقل عمومی با ٩٠ اتوبوس انجام می‌شد. ‏

نخستین خط، در مسیر بازار تا میدان امام‌حسین(ع) فعلی مسافران را سوار می‌کرد. چند ماه بعد سه خط دیگر هم ‏به طور رسمی کارشان را شروع کردند و پس از یک سال مسافران می‌توانستند در پنج خط منتظر اتوبوس ‏باشند. آن زمان تعداد اتوبوس‌های شهر به ١٧٣ رسیده بود. ‏اتوبوسرانی تا آن سال‌ها دولتی نبود. از سال ١٣٣٧ زمانی که سازمان‌های مختلف مالکان خطوط اتوبوسرانی ‏در بازپرداخت قسط‌های اتوبوس‌های تحویلی از کشور آلمان به دولت وقت، سرباز زدند، دولت‌ هم به این بهانه ‏اتوبوسرانی را از آن خود کرد و به شهرداری سپرد و از آن زمان تابلوهایی هم کنار ایستگاه‌ها گذاشته شد. ‏بلیت‌های ژتونی در آن زمان دیگر کاغذی شده بودند. بر اساس تصاویری که از نخستین بلیت‌‌های کاغذی باقی ‏مانده، این بلیت‌ها اول با قیمت ٢ ریال فروخته می‌شدند و تا پنج سال به همین قیمت باقی ماندند. بعد از آن ‏اول به ٣ریال و بعد از دو سال پنج ریالی شدند. دو سال بعد از انقلاب نخستین بلیت‌های ١٠ ریالی چاپ شد. تا ‏سال ١٣۶٩ به تدریج خطوط اتوبوسرانی شکل گرفتند اما این خطوط در این سال‌ها تغییرات زیادی داشتند. ‏از آن زمان تا سال ٨۵ که اتوبوس‌های خصوصی به میان آمدند، اصلاح و تغییر خطوط ادامه داشت و بعضی از ‏آنها با مترو جایگزین شده بودند. سال ٨۶، زمانی که اتوبوس‌های تندرو یا بی‌آرتی‌ها راه‌اندازی شدند، بسیاری ‏از خطوط قدیمی و محلی اتوبوس حذف شدند و تا سال ٩۵، یعنی زمانی که ۶٠ سال از شروع رسمی نخستین ‏خط اتوبوسرانی در تهران می‌گذشت خطوط بیشتر و بیشتری از شهر حذف شدند. امروز اتوبوس‌های به‌روز ‏جای بنزهای قدیمی را گرفته‌اند، در بسیاری از خطوط دیگر لازم نیست یک ساعت منتظر آمدن اتوبوس ‏باشیم. اما همچنان در ساعت‌هایی از روز شلوغی در اتوبوس‌ها بیداد می‌کند و بسیاری از مردم بعد از حذف ‏خطوط محلی به نفع اتوبوس‌های تندرو، راه زیادی تا نخستین ایستگاه‌ فاصله دارند.  ‏

یکی از نمایندگان مجلس شورای ملی در دی ماه ١٣٣۵ در نطقی گفته است: «باور بفرمایید همین موضوع ‏اتوبوسرانی در تهران سبب شده است که اختلاف بین مردم و دولت زیادتر شود و مردم از دولت ناراضی ‏باشند. شما در حدود ساعت ۷ یا ۸ اگر از خیابان سعدی عبور بفرمایید ملاحظه می‌فرمایید که یک خطی در ‏آنجا هست که حقیقتاً برای یک شخص غیر قابل تصور است که چطور حاضر است یک نفر برای سوار شدن ‏اتوبوس این‌قدر مشقت را تحمل کند، یک ساعت، یا یک ساعت و نیم منتظر باشد تا سوار اتوبوس بشود. از ‏دولت استدعا دارم که این موضوع را مورد توجه قرار بدهد.»‏

اشتراک گذاری در twitter
توییتر
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
اشتراک گذاری در whatsapp
واتساپ
اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
مطالب مرتبط
  • پیشنهاد شهروند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

روزنامه شهروند
SHAHRVAND DAILY
چهاردهم تیرماه ‏٦٤ سال پیش نخستین خط رسمی اتوبوسرانی شهری در تهران راه‌افتاد 
باور بفرمایید اتوبوس سواری مشقت دارد

www.shahrvanddaily.ir

روزنامه شهروند
SHAHRVAND DAILY
چهاردهم تیرماه ‏٦٤ سال پیش نخستین خط رسمی اتوبوسرانی شهری در تهران راه‌افتاد 
باور بفرمایید اتوبوس سواری مشقت دارد
ابراهیم کاظم‌لو: «رانندگان ما خیلی نجیب‌اند، گاهی زندگی خیلی فشار ‏می‌آورد که صدای آنها هم بلند می‌شود، وگرنه همیشه عادت کردند که در سکوت کار کنند. ما می‌فهمیم که تحریم و تورم ‏است، اما قسط بانک و قسط خانه و شکم که این چیزها را نمی‌فهمد»

www.shahrvanddaily.ir